Οι γιατροί μού έδωσαν τη διεύθυνσή σου. Συγνώμη για την ώρα.
Αν είσαι...
- Αν ήρθες για να μ' ευχαριστήσεις... - Δεν ήρθα γι' αυτό.
Αν και ήταν φανταστικό να μιλήσω μ' έναν αληθινό γιατρό.
Σημείωμα. Γράψτο σ' ένα σημείωμα.
- Έχω και πιστολάκι... - Γιατί το έκανες αυτό για εμένα;
- Για να επιστρέψεις στη δουλειά. - Ξέρεις πόσο περίεργο ακούγεται;
Φοβάμαι μήπως το έκανες για να...
Περιμένεις να πω εγώ κάτι;
Κοίτα...
- Θα έρθω στο εστιατόριο αύριο. - Πρέπει να το ξεκαθαρίσω τώρα.
Τι πράγμα;
Δεν πρόκειται να κοιμηθώ μαζί σου. Ποτέ δε θα κοιμηθώ μαζί σου.
Ποτέ των ποτών!
Λυπάμαι, αλλά...
Δε δεχόμαστε "όχι-σεξ-όρκους" πριν τις εννέα το πρωί.
- Το εννοώ. - Τίποτα άλλο;
Απλά...ευχαριστώ.
Οπότε θα είσαι στη δουλειά αύριο;
Ναι.
"Ποτέ", λέει.
Είπα ότι θα είχες σηκωθεί.
Σου έφερα λίγη έτοιμη κινέζικη σούπα.
Ευχαριστώ.
Ποτέ δεν ήμουν τόσο κουρασμένος.
Δεν μπορώ να κοιμηθώ.
Δεν μπορώ να σκεφτώ. Δεν είμαι ο εαυτός μου.
Έχω μπλέξει.
Δεν είμαι απλά κουρασμένος.
- Άρρωστος...έχεις ναυτία. - Νυσταγμένος.
Όλα σου φαίνονται παραμορφωμένα, και όλα μέσα σου πονάνε αφάνταστα.
Και δεν έχεις σχεδόν το κουράγιο να παραπονιέσαι.
Χάρηκα που το κάναμε.
Χάρηκα που τα είπαμε.
- Ακόμα να τελειώσεις το σημείωμα; - Πώς γράφεται "η συνείδηση";
Σ-Υ-Ν-Ε-Ι-Δ-Η-Σ-Η.
Ο Σιών απ' το φούρνο θα κρατήσει το μικρό για να βγούμε οι δυο μας.
Δεν είμαι έτοιμη ν' αφήσω το Σπένσερ ακόμα.
Μια χαρά είναι. Πρέπει ν' αρχίσεις ν' ασχοληθείς και με κάτι άλλο.
Σιών, πεινάς;
Εχει πίτσα. Λουκάνικο και πεπερόνι. Μπορείς να το φτιάξεις αργότερα.
Θα βγούμε όπως βγαίνει όλος ο κόσμος.
Αν δε γίνεται να χαρείς όταν όλα πάνε καλά, και να το ρίχνεις λίγο έξω...
...τότε πες στον κύριο Γιούνταλ να μας κεράσει και ψυχολόγο.
Δε μου χρειάζεται. Ξέρω τι συμβαίνει.
Πρέπει να τελειώσω το γράμμα. Αλήθεια έτσι γράφεται; Συν-είδηση;
Κάρολ;
Τι;
Είναι τόσο περίεργο να μη...
...να μην κουβαλάω αυτόν τον ηλίθιο πανικό μέσα μου.
Χωρίς αυτόν αρχίζω και σκέφτομαι τον εαυτό μου.
Και αυτό ποτέ δε βγαίνει σε καλό.
Σήμερα είδα ένα αξιολάτρευτο ζευγάρι στο λεωφορείο.
Και ξαφνικά κατάλαβα...
...ότι τους αγριοκοίταζα.
Δεν το 'ξερα ότι έχω...
Πες το.
Ότι έχω διαλέξει τόσο λάθος δρόμο.
Ότι έχω απομακρυνθεί τόσο, που δεν ξέρω πια τι θα πει να έχεις άντρα...
...να σου κρατήσει...
...το χέρι, γαμώτο.
Κι ένιωθα σχεδόν κακία επειδή ο γιατρός Μπετς είναι παντρεμένος.
Μάλλον γι' αυτό το παρακάνω όταν αγκαλιάζω το Σπενς.
Ο καημένος έχει αρκετά προβλήματα κι έχει και ανικανοποίητη μαμά.
- Ποιος χρειάζεται τέτοιες σκέψεις; - Κι επειδή είσαι απογοητευμένη;
Άφησέ με ήσυχη. Γιατί μου το κάνεις αυτό; Τι θέλεις πια;
Ωφελεί να με κάνεις να σκέφτομαι όλα τα στραβά της ζωής μου;
Πες μου, μαμά, τι θέλεις επιτέλους;
- Τι; - Θέλω να βγούμε.
- Παρακαλώ. - Τώρα χρωστώ και σε σένα σημείωμα.
Και γι' αυτό το λόγο μ' έφερες εδώ;
Δεν είναι καν δικό μου. Κι ο Σάιμον φαίνεται να 'χει αρκετές σκοτούρες.
Αλλά το σκυλί έκανε εμετό δυο φορές χθες το βράδυ.
- Πήγαινέ το σε κτηνίατρο. - Το πήγα. Το στομάχι του φταίει.
- Θέλουν να τον κρατήσει λίγες μέρες. - Εμπρός λοιπόν.
Με συγχωρείτε.
- Άνοιξέ το αργότερα. - Τι είναι αυτό;
- Ένα σημείωμα. - Σημείωμα;
- Για να σ' ευχαριστήσω. - Όχι ευχαριστώ.
- Άσ' το για αργότερα. - Δε χρειάζεται. Όχι, ευχαριστώ. Όχι.
Ευχαριστώ.
- Καλή είναι. - Ναι, πολύ καλή.
Καλό δεν είναι να πεις: "Δε χρειάζεται να μ' ευχαριστήσεις";
Ναι. Και το κατάλαβε φαίνεται.
Κοίτα να δεις...
Τι δραστηριότητα είναι αυτή; Ο Σάιμον είπε ότι του 'φερες σούπα.
- Τι; - Τώρα δηλαδή είμαι ο καλός μαθητής;
Βοήθησες με το σκυλί. Στεναχωριέμαι για τον Σάιμον όσο κι εσύ.
- Όσο κι εγώ; - Δεν είναι απλά η οικονομία του.
Πρέπει να πάει αύριο στη Βαλτιμόρη να ζητήσει λεφτά απ' τους γονείς του.
Αν ζούνε πρέπει να βοηθήσουν. Κανόνας είναι.
Ωραία. Ας τον βοηθήσουν αυτοί.
Μόνο που...
Έχω να συναντηθώ μ' ένα ζωγράφο, οπότε δεν μπορώ.
- Μπορείς να τον πας; - Σκέψου σαν λευκός και σύνελθε!
Πάρε το αυτοκίνητό μου. Καμπριολέ είναι.
- Οδηγάς; - Πετάω. Αλλά δεν το κάνω!
Πιο σιγά.
- Θέλει να πάρω το αυτοκίνητό του... - Θα 'θελα να 'μουν σ' αυτή τη θέση.
Και να μου προσφέρει κάποιος το καμπριολέ του να φύγω για λίγο.
- Πες το, κορίτσι μου. - Εντάξει, δέχομαι.
Θα τον πάω. Ετοίμασε τις βαλίτσες του. Θα τον πάω αύριο.
Τα λέμε. Ας μην το παρατραβάμε. Δε λατρεύουμε κιόλας ο ένας τον άλλον.
Αν έχει ίδρυμα για άτομα σαν κι εσένα και χρειάζονται λεφτά, πες το μου.
- Πάντα θες την τελευταία λέξη. - Καλή τύχη.
- Τίποτα άλλο; - Ναι.
Έχω να πάω την αδελφή, τον γείτονά μου στη Βαλτιμόρη.
Αυτό που έκανα για εσένα... έκανε τίποτα;
Αυτό που έκανες μου άλλαξε τη ζωή.
Όχι...
Δε χρειάζεται το σημείωμα.
Εκτός από το να γράψω την ιστορία της ζωής μου, έγραψα και το εξής:
"Έχεις κάνει πιο πολλά για τη μητέρα μου, το γιο μου κι εμένα...
...από κάθε άλλο άνθρωπο στη ζωή μου."
Θα σου διαβάσω μόνο ένα κομμάτι.
"Είσαι το πιο γενναιόδωρο κι εκπληκτικό άτομο που έχω γνωρίσει."
"Θα προσευχόμαστε για σένα για πάντα."
Τι ωραία.
Έγραψα και κάτι άλλο. Έγραψα ότι λυπάμαι.
Ότι λυπάμαι που θύμωσα μαζί σου...
...όταν είπες του γιου μου ν' απαντάει στις ερωτήσεις.
Έγραψα ότι λυπάμαι γι' αυτό. Και για το ότι ήρθα τόσο αργά να σε βρω...
...και είπα ότι δεν πρόκειται ποτέ να...
Και συγνώμη για τις φορές που το φαΐ σου ήταν κρύο ή περίμενες ώρα.
Και συγνώμη που ποτέ δεν είδα τι καταπληκτικός άνθρωπος είσαι.
Ας το πιάσω απ' την αρχή καλύτερα.
"Δεν είχα την ευκαιρία να σου δείξω την ευγνωμοσύνη μου."
"Κι η λέξη ευγνωμοσύνη δεν καλύπτει καθόλου τα συναισθήματά μου."
Ωραία. Σ' ευχαριστώ.
Ευχαριστώ.
Τώρα θέλω να μου ανταποδώσεις τη χάρη.
Συγνώμη. Δεν είπα "τι"; Νόμιζα ότι είπα "τι".
- Τι; - Θέλω να έρθεις μαζί στο ταξίδι.
- Όχι βέβαια. - Δε θα το καταφέρω χωρίς εσένα.
Τι θα κάνω αν με γλυκοκοιτάξει; Χρειάζομαι συνοδό.
Μόνο το αυτοκίνητο θα μοιραζόμαστε. Εσύ μ' έμπλεξες εξάλλου...Δυο μέρες.
- Δε γίνεται. Η δουλειά...Ο γιος μου. - Πάει μια χαρά, είπε ο Μπετς.
- Μέλβιν, δε θέλω. Δεν καταλαβαίνεις; - Μου γράφει σημείωμα, τι ωραία.
- Μόλις χρειάζομαι κάτι, εξαφανίζεται. - Σου το χρωστάω δηλαδή;
Υπάρχει άλλος τρόπος να το δει κανείς;
Όχι.
Να ένα βαλιτσάκι...Σοκαρίστηκε που θα το χρησιμοποιήσω.
Δεν ξέρω τι να φέρω.
- Θα έρθεις, έτσι; - Ναι.
Μέλβιν, πες μου σε παρακαλώ, πού ακριβώς πάμε;
Λίγο νότια απ' τη Βαλτιμόρη. Και ξέρω τι θα πεις.
Δηλαδή νομίζω ότι το ξέρω.
- Δεν είμαι σίγουρος, αλλά νομίζω. - Να φέρω και τα καλά μου;
Εννοώ θα πάμε σε καλά εστιατόρια;
Μπορεί...
- Ναι. Ας πάμε. Ας πάμε. - Εντάξει.
- Τι νόμιζες ότι ήθελα να ρωτήσω; - Αν είναι εποχή για καβούρια.
Μάλιστα. Καληνύχτα.
- Τίποτα περίεργο στην τροφή του; - Όχι.
Κάθε σκυλί και το κλουβί του; Τότε βάλτον με το μικρό, όχι το μεγάλο.
Φιλάκι στο στόμα.
Σ' αγαπώ. Θα μου λείψεις. Μα τι ευγενικός που είστε!
- Άντε γεια. - Πάρε με όταν φτάσεις.
- Καλά να περάσεις. Μην ανησυχείς. - Μην τρέχεις.
Καλά να περάσεις, αλλά μην τρέχεις.
- Λυπάμαι που δε σε πάω ο ίδιος. - Κι εγώ, Φρανκ.
Δως μου μια αγκαλίτσα.
Όλα θα πάνε καλά.
Απόλαυσέ το. Είναι η τελευταία σου αγκαλίτσα για μερικές μέρες.
Γεια.
Ευχαριστώ που ήρθες στην ώρα σου.
Η Κάρολ η σερβιτόρα. Ο Σάιμον ο πούστης.
Χριστός κι Απόστολος. Ποιος σου το έκανε αυτό;
Μου επιτέθηκαν. Μπήκα την ώρα που κάποιοι με λήστευαν.
Μπήκα σε νοσοκομείο.
- Παραλίγο να πεθάνω. - Άσε την κουβεντούλα για αργότερα.
- Κάτσε να σου ανοίξω. - Πού να καθίσουμε;
- Δεν ξέρω. - Εσύ χρειάζεσαι χώρο.
Οπότε θα καθίσω πίσω.
Πάντα άτυχος. Πάντα.
Ευχαριστώ. Είσαι πολύ καλή.
- Φαίνεσαι στριμωγμένη. - Μια χαρά είμαι.
Ευχαριστώ.
Παρακαλώ.
Έχω προγραμματίσει όλο το ταξίδι.
Πλάκα κάνω. Ήθελα να δω την αντίδρασή σας.
ΓΙΑ ΝΑ ΣΠΑΣΩ ΤΌΝ ΠΑΓΌ
Έχουμε πρώτο πράγμα μαζί μας.
Μ' αρέσει αυτή η μουσική.
Σίγουρα σου φέρθηκαν πολύ άσχημα για να νιώθεις έτσι.
Αλλά αν δεν κάνεις μια προσπάθεια να τα βρείτε, δε θ' αλλάξει ποτέ.
Ίσως έγινε ό,τι έγινε για να συμφιλιωθείς μαζί τους.
Μπούρδες. Και ξέρεις γιατί;
Όποιοι θέλουν ν' ακούσουν τον Μέλβιν, ας σηκώσουν τα χέρια.
Θέλεις να σου πω τι έγινε με τους γονείς μου;
- Όταν ήμουν... - Περίμενε να σταματήσω πρώτα.
Πάντα ζωγράφιζα. Κι η μαμά μου πάντα μ' ενθάρρυνε.
Μπορώ να πω ότι ήταν φανταστική.
Η μαμά...Ήμουν πολύ μικρός για να καταλάβω ότι δεν ήταν σωστό.
Και το έκανε και τόσο φυσικά.
Πόζαρε γυμνή για να τη ζωγραφίζω.
Εγώ πάντα νόμιζα ότι ο πατέρας μου το ήξερε.
- Σιγά την ιστορία. - Άφησέ τον να τελειώσει.
- Να σου πω τη θλιβερή μου ιστορία; - Σταμάτα.
Συνέχισε. Μη σταματάς εξαιτίας του.
Μια μέρα μας βρήκε κι έβαλε τις φωνές και...
Ο πατέρας μου δεν έβγαινε για 11 χρόνια.
Και με χτύπαγε αν έπαιζα λάθος στο πιάνο.
Συνέχισε, Σάιμον. Μπήκε μέσα κι έβαλε τις φωνές.
Σε παρακαλώ...
Ήταν...
Προσπάθησα να προστατέψω τη μητέρα μου.
Προσπάθησα να τον καλμάρω με τον πιο άσχετο τρόπο.
Του είπα: "Δεν είναι γυμνή. Έργο τέχνης είναι."
Κι άρχισε να με χτυπάει.
Μέχρι να λιποθυμήσω.
Από τότε μου μίλαγε όλο και λιγότερο. Αυτός ήξερε τι ήμουν πριν από μένα.
Την ημέρα που έφευγα για να σπουδάσω, μπήκε στο δωμάτιό μου.
Και μου 'δωσε το χέρι του. Κι ήταν γεμάτο λεφτά.
Ένα μεγάλο, βρώμικο μάτσο λεφτά.
Και μου είπε: "Δε θέλω να ξαναπατήσεις εδώ πέρα."
Και τον έπιασα και τον αγκάλιασα.
Και μου γύρισε την πλάτη κι έφυγε.
- Όλοι μας έχουμε θλιβερές ιστορίες. - Δεν είναι έτσι.
Μερικοί ζούνε καταπληκτικές ζωές...
...σε μεγάλες λίμνες πάνω σε καράβια με φίλους και μακαρονοσαλάτες.
Όχι εμείς εδώ μέσα, αλλά πολύς κόσμος έτσι ζει.
Καλοπέραση και μακαρονοσαλάτα. Δεν είναι ότι η ζωή σας ήταν χάλια.
Αλλά σας τη σπάει που οι άλλοι πέρασαν τόσο καλά.
- Όχι, δεν είναι έτσι. - Καθόλου δεν είναι έτσι.
Καθόλου;
Πάμε στο ξενοδοχείο.
Και αύριο θα δεις αν θα σου δώσει άλλο ένα βρώμικο μάτσο λεφτά.
Να σου κάνω μια προσωπική ερώτηση;
Βεβαίως.
Σου έδωσε ποτέ στύση μια γυναίκα;
- Δε θα 'ταν η ζωή σου πιο εύκολη; - Η δική σου δηλαδή είναι εύκολη;
Εντάξει. Έχεις δίκιο.
Καλοτακτοποιημένη βαλίτσα.
- Γεια σου, Σπενς. - Θα τρελαθείς όταν το ακούσεις.
- Γιατί είσαι λαχανιασμένος; - Μαμά, έβαλα γκολ.
- Σοβαρά; - Κι ήταν ο Τσάρλι τερματοφύλακας.
Φανταστικό...Παναγία μου!
- Ξαναπαίζουμε. Τα λέμε. - Περίμενε, πες μου...
- Έβαλε γκολ. - Δεν το πιστεύω, μαμά.
Θα είχες πεθάνει.
Ο γιος μου έπαιζε ποδόσφαιρο έξω.
- Έλα, λοιπόν. Πάμε να χορέψουμε. - Να χορέψουμε;
- Δεν μπορώ. Είμαι πτώμα. - Έλα.
Όχι.
Εντάξει. Έχεις δίκιο.
- Είσαι στενοχωρημένος μήπως; - Όχι, απλά νευρικός.
Θα ήταν πολύ δύσκολο αν δεν είχες έρθει.
Είμαι χαρούμενη. Κι εσύ θα βγεις μαζί μου.
Πάμε να ντυθούμε.
Θα κάνω ένα ντουζάκι. Θα κάνω γρήγορα.
Έτοιμη;
- Έχετε καβούρια; - Ναι.
- Έχουν καβούρια; - Ναι.
Καλησπέρα.
- Έχετε καβούρια; - Σταμάτα να ρωτάς.
- Απαντήστε. Εμείς τα βρήκαμε. - Ναι, έχουμε.
- Θα φέρω σακάκι και γραβάτα. - Ορίστε;
Εδώ φοράνε σακάκι και γραβάτα.
Δεν τα φοράω. Σιγά μη σας αφήσω να μου δώσετε και πανούκλα.
Καλό μαγαζί είναι. Σίγουρα τα στέλνετε συνέχεια στο καθαριστήριο.
Μπα, δε νομίζω.
Εσύ περίμενε εδώ.
Καλησπέρα.
- Χρειάζομαι σακάκι και γραβάτα. - Ελάτε μέσα.
- Όχι; - Αυτό.
Και αυτή τη γραβάτα.
Με συγχωρείτε.
Εδώ είναι. Σας κρατήσαμε τραπέζι.
- Να σας τη φέρω; - Όχι. Θα κοιτάξω λίγο.
Κυρία...
Είσαι πολύ σ...
Είσαι ωραίος.
Χορεύουμε;
Το σκέφτομαι απ' την ώρα που το ανέφερες.
Όχι.
Ένα πράγμα δεν καταλαβαίνω.
Μ' αναγκάζουν να πάρω ρούχα κι εσύ μπαίνεις μέσα με τη ρόμπα σου.
Τι; Στάσου. Πού πας; Γιατί;
Δεν το εννοούσα έτσι. Κάτσε κάτω.
- Αγριοκοίταξέ με, αλλά κάτσε κάτω. - Κάνε μου ένα κομπλιμέντο, Μέλβιν.
Το χρειάζομαι. Γρήγορα.
Δεν έχεις ιδέα πόσο με πλήγωσες.
Μόλις καταλάβει ο άλλος ότι σε χρειάζεται, λέει ότι θα σ' αφήσει.
Κομπλιμέντο θα πει να πεις κάτι ωραίο για κάποιον.
Τώρα ή ποτέ.
Και να το εννοείς.
Να παραγγείλουμε πρώτα;
Καβούρια για δύο, παγωμένη μπύρα...
- Πατάτες στο φούρνο ή τηγανιτές; - Τηγανιτές.
- Πατάτες στο φούρνο και τηγανιτές.
Θα το πω στο σερβιτόρο σας.
Έχω ένα πολύ μεγάλο κομπλιμέντο για σένα. Και το εννοώ κιόλας.
- Κάτι μου λέει ότι δε θα 'ναι ωραίο. - Μην είσαι απαισιόδοξη. Δε σου πάει.
Εντάξει. Θα το πω. Σίγουρα δε θα μου βγει σε καλό.
Έχω μια...αρρώστια.
Ο ψυχολόγος στον οποίο πηγαίνω που και που...
...μου είπε ότι ένα χάπι βοηθάει 50 ή 60% απ' τους ασθενείς.
Τα μισώ τα χάπια. Πολύ επικίνδυνα πράγματα.
Το εννοώ στην κυριολεξία ότι μισώ τα χάπια.
Το κομπλιμέντο μου είναι, ότι εκείνο το βράδυ που είπες ότι ποτέ δεν...
Καλά, ξέρεις τι είπες.
Λοιπόν, το κομπλιμέντο μου είναι...
...ότι το άλλο πρωί άρχισα να παίρνω τα χάπια.
Και πώς το θεωρείς αυτό κομπλιμέντο για μένα;
Με κάνεις να θέλω να γίνω καλύτερος άνθρωπος.
Αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο κομπλιμέντο της ζωής μου.
Ίσως το παράκανα. Ήθελα απλά να μη σηκωθείς και φύγεις.
Και πώς πάει με τα χάπια; Καλά, ελπίζω, ελπίζω, ελπίζω...
Σιγά-σιγά.
Μ' εξαντλεί να μιλάω έτσι. Μ' εξαντλεί.
Δεν κάνεις ποτέ κάτι κουτό πάνω σε μια ρομαντική στιγμή;
Ποτέ.
Να τι κακό μας κάνει το ποτέ.
- Δε μου χρωστάς κάτι τέτοιο. - Δεν ήταν πληρωμή.
Την πρώτη φορά που σε είδα στο μαγαζί, σκέφτηκα ότι ήσουν ωραίος.
Αλλά τότε βέβαια μίλησες.
Και τώρα που είδαμε τα ευαίσθητα σημεία σου...
Πες μου, γιατί μ' έφερες εδώ;
Κοίτα...
- Είναι πολύ προσωπική ερώτηση. - Πες το. Μη φοβάσαι.
- "Μη φοβάσαι;" - Πες μου, γιατί με ήθελες εδώ.
Αν με ρωτήσεις, θα πω ναι.
Μα...
Για πολλούς λόγους.
- Αν έκανες έρωτα με τον Σάιμον... - Τι;
- Απλά μια απ' τις ιδέες μου ήταν. - Γι' αυτό μ' έφερες;
Λες και είμαι...τι; Και σου χρωστάω...τι;
Δεν ξέρω γιατί σ' έφερα. Μια σκέψη ήταν απλά.
Κι αυτή βγήκε πρώτη. Αυτό είναι όλο.
Φιλάς αυτόν...εμένα... Συμπαθήσατε ο ένας τον άλλον.
Περίμενε. Δεν το εννοούσα. Ξέχασε ό,τι είπα για τον Σάιμον.
- Δε θα το ξεχάσω ποτέ. - Παρεξήγηση ήταν.
Μια παρεξήγηση ήταν.
Γεια, εδώ ο Φρεντ Μπίσιοπ. Δε μας βρήκατε σπίτι.
- Αφήστε μας μήνυμα. - Άντε γεια...κι ευχαριστώ.
Ο Σάιμον είναι.
Βρίσκομαι στην πόλη.
Πάντα ήσασταν σπίτι πριν τις δέκα. Σηκώστε το τηλέφωνο, παρακαλώ.
Σοβαρά;
Καλά, θα ξαναπάρω το πρωί. Πρέπει να σας δω.
Ή τουλάχιστον να σας μιλήσω.
Πώς πάει;
- Θα πάρεις αυτό το δωμάτιο; - Το παίρνουμε. Δε θέλω να τον δω.
- Τι έγινε; - Μη ρωτάς.
- Γίνεται να μην είσαι τόσο βίαια; - Δε νομίζω.
Θα κάνω μπάνιο και θα παραγγείλω φαγοπότι.
Συγνώμη. Είσαι καλά;
Μη ρωτάς. Βαρέθηκα τις μαύρες σκέψεις μου.
- Γιατί; Τι σκέφτεσαι; - Πώς να πεθάνω.
Το διανοείσαι, ότι απ' τις τρεις μας εσύ είσαι ο καλός συγκάτοικος;
Καληνύχτα.
Μην κουνιέσαι.
Πρέπει να σε ζωγραφίζω.
- Πρέπει να σε ζωγραφίζω. - Όχι, όχι.
- Είμαι πιο ντροπαλή απ' ό,τι φαίνεται. - Πρέπει.
- Δε ζωγράφισα εδώ και βδομάδες. - Ζωγράφισε ένα βάζο.
Μα είσαι όμορφη, Κάρολ. Το δέρμα σου. Ο μακρύς σου λαιμός.
Η πλάτη σου. Το σχήμα σου.
Εσένα σμιλεύανε οι άνθρωποι των σπηλαίων στους τοίχους.
Σίγουρα. Φτάνει.
Και ξαφνικά έρχεται δίπλα μου.
Ας μην πω λεπτομέρειες. Αναστατώθηκα.
Τα 'κανα θάλασσα μόλις άνοιξα το στόμα μου.
Αν δεν το είχα κάνει...
...ίσως να έκανα τώρα έρωτα με μια γυναίκα που...
Που έτσι και την κάνεις και γελάει, σ' ανασταίνει.
Αλλά κατέληξα εδώ μαζί σου.
Μαζί μ' έναν ηλίθιο μεταπράτη του τελευταίου νόμιμου ναρκωτικού.
Ουίσκι με σόδα, παρακαλώ.
Συγνώμη, μα ό,τι και να λες, νιώθω λίγο άσεμνη, φίλε μου.
Όχι...Φανταστικό είναι. Είναι φανταστικό.
Μα το Θεό, δε μπορώ να σταματήσω. Μην κουνιέσαι.
- Πρέπει να γυρίσω. - Καλά, μα κράτα μια πόζα επιτέλους!
Απίστευτο. Ούτε που μ' ενοχλεί το χέρι μου.
Αλλά ο γύψος μ' εμποδίζει.
Πρόσεχε.
ΜΗΝ ΕΝΟΧΛΕΙΤΕ
Μπαίνω. Είναι αργά.
- Έκανες έρωτα μαζί της; - Σίγουρα δε θες το σαμπουάν σου;
Με συγχωρείτε.
Δεν ήξερα ότι ήταν ακόμα εδώ. Έκανες έρωτα μαζί της;
Κάναμε κάτι καλύτερο από σεξ. Αγκαλιαζόμασταν.
Ότι μου χρειάζεται, μου έδωσε. Πάω να ντυθώ.
Τη λατρεύω!
Εσύ τι κάνεις;
- Μαμά; Γεια. - Γεια σου, Σάιμον.
- Όντως ήμασταν σπίτι χθες. - Είναι ανάγκη να ψιθυρίζεις;
- Δεν ουρλιάζω εγώ. - Ήταν καλό που δεν το σηκώσατε.
- Ο πατέρας σου δεν είναι καλά. - Δε σ' ακούω καλά.
- Περίμενε. - Γιατί; Πού πας;
- Καταλαβαίνω το θυμό σου... - Μιλάει με τους γονείς του.
Άκουσέ με. Δε σας κρατάω κακία.
Παραξενεύτηκα λίγο που δεν ήρθατε στο νοσοκομείο να με δείτε...
- Παραλίγο να πάμε. - Δε θέλω καν να το συζητήσουμε.
Σημασία έχει ότι ο γιος σας είναι καλά.
- Δουλεύω πάλι. - Όσο για τα λεφτά...
Δε θέλω. Θα σας στείλω τη διεύθυνσή μου. Το επόμενο βήμα είναι δικό σας.
Αυτός μάλλον θα μείνει. Θα πάει βόλτα με τους δικούς του.
Άντε γεια...Γεια σου, μαμά.
Οπότε έχουμε πέντε ώρες μπροστά μας να...
- Έρχομαι. - Κι οι γονείς σου;
- Όχι. Θα τα καταφέρω μόνος μου. - Τι είν' αυτά που λες;
- Έχεις σοβαρά προβλήματα. - Το ξέρω. Είμαι λίγο αναστατωμένος.
Ξαφνικά όλα μου φαίνονται τόσο εύκολα.
Κάρολ, ξελάφρωσα.
- Μια νύχτα μαζί μου. - Δε σου κάνω πλάκα.
- Καμία επιλογή. - Σου πήρα δώρο.
Για να σε δω; Καταπληκτικό.
Κάντο. Και πάρε το σκυλί. Δε ντρέπεσαι που το άφησες εκεί;
Αντίο.
Τι τυχερός που είσαι.
Το διαμέρισμά σου ενοικιάστηκε σε άλλον. Έμεινες στο δρόμο.
- Σου βρήκανε κάτι προσωρινό. - Πού;
Έχει σημασία;
Όχι, δεν έχει.
Είμαι μια χαρά. Όπως και το καπέλο.
Συγνώμη.
ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΩΡΑ ΑΝΑΓΚΗΣ
- Δε θέλω να τ' ακούσω. - Μα είπες ότι σ' αρέσει.
- Αυτό το τραγούδι έχει σημασία. - Δεν το θέλω. Έχει σημασία αυτό;
Ορίστε τα κλειδιά του σπιτιού μου.
Περίμενε πάνω. Θα πάω την Κάρολ σπίτι.
- Πάω με το λεωφορείο. - Θα σε πάω εγώ.
Έλα λίγο εδώ.
- Δε με νοιάζει τι έκανες για μένα. - Τι έχεις;
Δε θέλω να σε ξέρω πια. Το μόνο που κάνεις είναι να με κάνεις χάλια.
Έχεις το τηλέφωνό μου.
- Άφησέ τον να σε πάει σπίτι. - Δε θέλω.
- Σ' αγαπώ. - Επίσης.
Μην πεις λέξη.
Πρέπει να πάρω τον Φρανκ να δω πού θα μείνω.
Μάλλον πρέπει να διανυκτερεύεις εδώ.
Να και ο Βερντέλ!
Η μαμά κι ο μπαμπάς γύρισαν.
Συγνώμη. Απλά έχει πλάκα όταν σε δουλεύω.
Το σπίτι σου ενοικιάστηκε με τα έπιπλα. Θα σου φέρουν τα πράγματά σου.
Θα σε βάλουν εδώ μέσα. Δεν το χρησιμοποιώ το δωμάτιο.
- Έχει πολύ φως. - Έρχομαι.
Ωραίο. Καλό φαίνεται.
Έχουν φέρει ακόμα και τους δίσκους σου, τους πίνακες, τις μπογιές...
Καλή δουλειά έκαναν.
Μια χαρά θα είναι, έτσι; Ευχάριστα.
Ευχαριστώ, Μέλβιν. Με συγκίνησες.
Σ' αγαπώ.
Θα ήμουν ο πιο ευτυχισμένος άντρας του κόσμου αν μου έφτανε αυτό, φίλε.
Σαν το σπίτι σου.
Έφερες τίποτα άλλο;
- Και παίζω και ποδόσφαιρο τώρα. - Το ξέρω.
Φανταστικό το βιβλίο μαγειρικής.
Έχει καταπληκτικές συνταγές. Έχει και μία με καρχαρία.
"Καυτός Καρχαρίας". Να το δοκιμάσουμε, Σπένσερ;
Κι έχει και μπισκότα "σφηκοφωλιά".
Πού είναι το τριχωτό μου αγοράκι;
Πού είναι; Πού είναι το όμορφο μωρό μου;
Αγάπη μου;
- Ξάπλωσες. - Όχι, όχι.
Καλύτερα ας μη συνηθίσει να κοιμάται εδώ μέσα ο Βερντέλ.
Πολύ αργά το είπες.
Σε πειράζει;
Εμπρός; Γεια, εγώ είμαι.
Με φιλοξενεί. Η Κάρολ είναι. Για σένα.
- Τρελάθηκα όταν είδα το δωμάτιο... - Πάρε το σκυλί.
Πάρε το σκυλί.
- Έλα. Γρήγορα. Μην κουτσαίνεις. - Καλή τύχη.
- Τι κάνεις; - Έτσι κι έτσι.
- Γιατί; Τι έπαθες; - Καλά κάνω ή είμαι κακιά μαζί σου;
- Ίσως και τα δύο. - Τώρα είσαι δηλαδή γλυκός ή τρελός;
- Γλυκός. - Δε χρειάζεται ν' απαντάς πάντα.
Άκουσέ με, σε παρακαλώ.
Είναι φανταστικό που φροντίζεις τον Σάιμον.
Κι αυτό που είπα στο δρόμο... Ήμουν πολύ κακιά μαζί σου.
Αηδίασα με τον εαυτό μου. Ήμουν πολύ κακιά μαζί σου.
Και πρέπει να παραδεχτώ ότι μ' αρέσει η παρέα σου.
Αλλά με ρίχνεις. Και ξέρω ότι το καλύτερο για μένα...
...είναι να μην έχω επαφή μαζί σου, γιατί δεν είσαι έτοιμος.
Είσαι μεγάλος και όχι έτοιμος. Είμαι μεγάλη για να το παραβλέψω.
Παρόλο που έχεις κάνει απίστευτα και φανταστικά πράγματα.
Αυτά...Ευχαριστώ για το ταξίδι.
Καληνύχτα.
Μπορώ να πω κάτι τώρα;
Ορίστε.
Έπρεπε να είχα χορέψει μαζί σου.
Καληνύχτα.
- Θα μιλήσεις μαζί μου καμιά φορά; - Έρχομαι.
- Τι σου είπε; - Ότι είμαι καταπληκτικός.
Και ότι δε θέλει να με δει.
Πεθαίνω.
- Επειδή την αγαπάς. - Όχι.
Και λένε ότι οι αδελφές είναι έξυπνοι;
Τότε πες μου γιατί. Εσύ είσαι που "πεθαίνεις".
- Δεν ξέρω. Θα σου πω αύριο. - Έλα τώρα.
- Θα το σκεφτώ. - Και καλά.
Έμπλεξα. Δεν μπορώ να ξαναμπώ στην παλιά ρουτίνα μου.
- Αυτή χάλασε τη ρουτίνα μου. - Σιγά το πολύ που σου άρεσε.
Καλύτερα ήμουν πριν. Κοίτα...
Είμαι έξυπνος. Αν θες να μου δώσεις κουράγιο, συγκεντρώσου.
Πες κάτι ενδιαφέρον ή σκάσε.
Εδώ πνίγομαι κι εσύ μου περιγράφεις το νερό!
Το να τα βάζεις με μένα δε θα βοηθήσει.
Αν είναι έτσι, έχω μπλέξει άσχημα.
Ξέρεις γιατί είσαι τυχερός;
Ξέρεις ποια θέλεις.
Μακάρι να 'μουν στη θέση σου. Κάνε κάτι, λοιπόν. Πήγαινε να τη δεις.
Απόψε κιόλας. Μερικά πράγματα δεν αναβάλλονται.
Μπορείς, Μέλβιν. Το εννοώ.
Πες της τι νιώθεις. Μπορείς.
- Είμαι ανήσυχος τώρα. - Βέβαια κι είσαι.
- Θα με σκοτώσει αν με δει εκεί. - Τότε μείνε να σε βάλω για ύπνο.
Έχεις έναν μπαλαντέρ: Δεν φοβάσαι την ταπείνωση.
Πήγαινε. Κάντο. Τώρα που είναι απροετοίμαστη.
Σ' ευχαριστώ.
Έφυγα.
Τι έγινε;
Ξέχασα να κλειδώσω την πόρτα.
- Τι θέλεις; - Συγνώμη που σε ξύπνησα.
Δεν κοιμόμουν.
Τι τύχη.
Μυστικό είναι το γιατί ήρθες;
Έπρεπε να σε δω.
Γιατί ..;
Με ηρεμεί.
Θα ένιωθα καλύτερα στο δρόμο έξω απ' το διαμέρισμά σου...
...απ' ότι θα ένιωθα πουθενά αλλού στον κόσμο.
Τα παραλέω.
Θα προτιμούσα να είμαι στη σκάλα παρά έξω στο πεζοδρόμιο.
Σταμάτα. Γιατί δεν μπορώ να βρω έναν φυσιολογικό φίλο; Μα γιατί;
Έναν φυσιολογικό φίλο που να μην κουβαλάει τρέλα.
Αυτό θέλουμε όλοι. Δεν υπάρχει.
Συγνώμη που σας διέκοψα.
Φίλο...
Έλα μέσα και προσπάθησε να μην τα κάνεις θάλασσα όπως πάντα.
Ίσως θα 'πρεπε να ξεχάσουμε τις εξυπνάδες;
Ίσως.
Νιώθω λίγο στενόχωρα εδώ. Πάμε μια βόλτα;
Είναι τέσσερις η ώρα. Μόνο οι τρελοί πάνε βόλτα τέτοια ώρα.
- Οπότε αν δε σε πειράζει... - Χρειάζεσαι μήπως δικαιολογία;
Ο φούρνος στη γωνία ανοίγει σε λίγο.
Οπότε δεν είμαστε τρελοί, απλά μας αρέσουν τα ψωμάκια ζεστά.
- Τι κάνεις εκεί; - Θέλω ν' ακούσεις αυτό το τραγούδι.
Γλυκιά μου δε νιώθω μόνος
όταν σ' έχω πλάι μου...
Ευχαριστώ.
Ξέρεις...
Συγνώμη. Αλλά δε γίνεται με μας τους δύο.
- Καλυ... - Τι;
Όλο και καλυτερεύω.
Μπορεί να σου φαίνεται έτσι, αλλά δε με ξέρεις και τόσο καλά.
Δεν είμαι εγώ η λύση.
Έχω ένα ωραίο κομπλιμέντο να σου πω.
Άφησέ με να μιλήσω.
Ίσως να είμαι ο μοναδικός στον κόσμο...
...που ξέρει ότι είσαι η καλύτερη γυναίκα του κόσμου.
Ίσως είμαι ο μοναδικός που ξέρει, ότι είσαι καταπληκτική από κάθε άποψη.
Απέναντι στον Σπένσερ. Τον Σπενς...
Και σε κάθε σκέψη σου.
Το πως σχεδόν πάντα μιλάς για ειλικρίνεια και καλοσύνη.
Αυτά δεν τα βλέπει ο κόσμος.
Δεν καταλαβαίνω πώς μπορούν να σε βλέπουν να τους σερβίρεις...
...και να μην καταλαβαίνουν ότι είσαι η καλύτερη γυναίκα στον κόσμο.
Και το γεγονός ότι εγώ το κατάλαβα, με κάνει να αρέσω...
...στον εαυτό μου.
Αυτό είναι κάτι που σ' ενοχλεί;
Όχι.
Να σ' αγκαλιάσω;
Δεν είχα σκοπό να ρωτήσω. Θα σ' αγκαλιάσω.
Ξέρω ότι μπορώ να φιλήσω πιο καλά.
Καλύτερα. Οπωσδήποτε καλύτερα.
Είδες;
- Θέλεις τίποτα; - Ζεστά ψωμάκια.
Συγνώμη...